English version
Wystawa „Siedem twarzy Sergiusza Piaseckiego” to niezwykła podróż przez życie i twórczość jednego z najbardziej fascynujących polskich pisarzy XX wieku. Składa się ona z dziewięciu paneli wystawowych, każdy z nich ukazuje inny etap życia Sergiusza Piaseckiego. Na planszach znajdują się także autorskie cytaty oraz krótkie opisy, które pomagają zrozumieć kontekst i znaczenie tych momentów w życiu Sergiusza Piaseckiego. Wystawa obejmuje okres służby wojskowej (kiedy kształtowały się jego poglądy i wartości), etap pracy w wywiadzie, lata spędzone w więzieniu (mające znaczący wpływ na jego życie i późniejszą twórczość), czas literackiej działalności, zaangażowanie w działalność konspiracyjną podczas II wojny światowej oraz ostatni etap życia, spędzony na emigracji daleko od ojczyzny.
Miejsce prezentowania wystawy nie jest przypadkowe, ponieważ to właśnie tam w okresie międzywojennym Sergiusz Piasecki przebywał w więzieniu. A w konsekwencji fatalnych warunków podupadł poważnie na zdrowiu i zachorował na gruźlicę. Te wydarzenia sprawiły, że przeszedł głęboką przemianę duchową, zaczął regularne czytać Pismo Święte i „Wiadomości Literackie”.
Przypomnijmy, że wernisaż wystawy o Sergiuszu Piaseckim odbył się 17 lipca 2024 roku. W wydarzeniu wziął udział prezes IPN dr Karol Nawrocki.
– To miejsce dało Sergiusza Piaseckiego Polsce i nam współczesnym. To na Świętym Krzyżu nauczył się języka polskiego, napisał trzy swoje powieści, wśród nich polski bestseller 1937 roku – „Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy”, przetłumaczony na 15 języków.
(...) Święty Krzyż i ówczesne więzienie stworzyło go dla Rzeczpospolitej, pokazując głęboki, duchowy, ale też obywatelski i patriotyczny proces ówczesnej resocjalizacji
– mówił wówczas prezes IPN.
Sergiusz Piasecki (1899–1964) – „enfant terrible” i zarazem cudowne dziecko polskiej literatury. Postać o wielu twarzach, często ze sobą niewspółgrających. Chuligan, przemytnik, człowiek kresowego półświatka. Nieprzejednany antykomunista i współpracownik wywiadu II RP. Pisarz, który „narodził się” w skrajnie trudnych warunkach więziennych. Aktywny żołnierz AK-owskiego podziemia podczas II wojny światowej. Osoba, która okres powojenny spędziła na emigracji. Współpracownik pism emigracyjnych, gorący i nieprzejednany przeciwnik reżimu komunistycznego i salonu literackiego w PRL-u. Oponent i polemista Czesława Miłosza po jego ucieczce. W końcu człowiek, który szeroko pojętej publiczności pozwolił się zapamiętać przede wszystkim jako autor brawurowej powieści pt.: „Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy”.