Odsłonięcie tablicy patrona w Szkole Podstawowej im. Władysława Beliny-Prażmowskiego w Głazowie – Głazów, 6 listopada 2026

Władysław Belina-Prażmowski od 2 maja tego roku jest patronem Szkoły Podstawowej w Głazowie (powiat sandomierski). W piątek, 6 listopada, w placówce nastąpi odsłonięcie tablicy tego jednego z twórców kawalerii legionowej, bohatera wojny polsko-bolszewickiej.

06.11.2026
Tablica upamiętniająca Władysława Belinę-Prażmowskiego w Szkole Podstawowej w Głazowie. Fot. IPN

Wydarzenie rozpocznie się o godz. 12.00 w placówce w Głazowie. 

Fundatorem tablicy były: Instytut Pamięci Narodowej i mieszkańcy gminy Obrazów.

Uroczystości będą towarzyszyły warsztaty, które poprowadzą edukatorzy z Referatu Edukacji Narodowej Delegatury IPN w Kielcach. Uczniowie z „zerówki” oraz klas 1-3 wezmą udział w lekcji o  „Baśce Murmańskiej”, klasy 4-5 oraz klasy 6-8 – o „Józefie Piłsudskim i Jego żołnierzach”. Zajęcia będą się odbywać równolegle w czterech salach.

Jak podkreśla Artur Brzozowski – dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej im. Władysława Beliny-Prażmowskiego w Głazowie, patron placówki był mocno  związany z ziemią sandomierską:

Władysław Zygmunt Belina-Prażmowski urodził się 3 maja 1888 r. w Ruszkowcu. Dziś to wieś w gminie Sadowie, leżącej w powiecie sandomierskim. Za sprawą małżeństwa z Anastazją Rudzką, domem rodzinnym Prażmowskich stała się inna z sandomierskich wsi – Rożki. Tutaj Władysław i Anastazja doczekali przyjścia na świat Zbigniewa – pierworodnego syna.

W biografii Władysława Prażmowskiego Sandomierszczyzna odegrała rolę istotną także w kontekście prowadzonej działalności niepodległościowej. Z listu do gen. Kazimierza Sosnkowskiego dowiadujemy się, że już w zimie 1912 r. „Belina” przygotowywał przeprawę dla oddziałów strzeleckich na odcinku Wisły w okolicach Sandomierza. Stamtąd planował atak na oddziały nieprzyjaciela.

Latem 1914 r. wraz Antonim Jabłońskim zostali odprowadzeni przez znajomych w drogę prowadzącą z Rożek przez Sandomierz do Krakowa, ku Niepodległej. Droga prowadziła przez udział w Wielkiej Wojnie. W październiku 1914 r. „Belina” wraz ze swoimi ułanami ponownie pojawił się w Rożkach. Spotkał się z żoną, zobaczył synka i wraz z ułanami skierował się ku pobliskim Jakubowicom, gdzie znajdowała się główna kwatera Legionów Polskich. To właśnie w Jakubowicach otrzymał nominację na rotmistrza. Był to wyraz uznania za skutecznie prowadzone działania zbrojne szwadronu. 

W czasie I wojny światowej Władysław Belina-Prażmowski jeszcze co najmniej dwukrotnie był w Rożkach – w 1915 i 1916 r. Po raz ostatni przybył tu 10 lutego 1937 r. na pogrzeb syna Zbigniewa. Ten spoczywa na cmentarzu parafialnym w Obrazowie.

 

Fragment piosenki o Belinie:

Hej, tam od Krakowa
modra Wisła płynie,
szemrzą fale, fale szemrzą
piosnki o Belinie, piosnki o Belinie.
Piosnki o Belinie
i o jego sławie,
wyjm, Belino, swą szbelkę,
prowadź ku Warszawie.

 

Zachęcamy do pobrania broszurki o Władysławie Belinie-Prażmowskim

do góry