Działalność w polskim podziemiu niepodległościowym to tylko część życiorysu Kaszyńskiego. W młodości był wszechstronnym sportowcem, a także trenerem. Po sowieckiej agresji we wrześniu 1939 r. przekroczył granicę polsko-węgierską, by na początku 1940 r. wstąpić do Polski Sił Zbrojnych na Zachodzie. Po gruntownym przeszkoleniu na Wyspach Brytyjskich, w październiku 1942 r. wylądował w Polsce. Z końcem roku został przydzielony do Komendy Okręgu Radomsko-Kieleckiego AK, a w czerwcu 1943 r. został zastępcą Jana Piwnika „Ponurego”. Po wkroczeniu Armii Czerwonej i rozwiązaniu Armii Krajowej opuścił Kielecczyznę i wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie spędził resztę życia. Zmarł 24 marca 1976 r. w Londynie.


