Instytut Pamięci Narodowej w Kielcach

– Dzisiaj, w rocznicę tragicznej śmierci księdza majora powraca on na swoją rodzinną ziemię – powiedział Jan Józef Kasprzyk, doradca prezydenta RP, Karola Nawrockiego.

– Powraca za sprawą tej uroczystości, powraca za sprawą tej tablicy, którą odsłonimy po mszy świętej. Taki był plany, by jako żołnierz zaprzysiężony Armii Krajowej, jako człowiek, który przeszedł szkolenie cichociemnych, tutaj organizował również struktury duszpasterskie. Bo ks. Józef Król był zawsze tam, gdzie polski żołnierz walczył za wolność naszą i waszą. Zawsze w pierwszym szeregu, zawsze działający niezwykle szybko. Zachowały się nawet takie zapiski, że mówił: ja zawsze wszystko robię bardzo szybko, tylko modlę się powoli – przypomniał Jan Józef Kasprzyk.

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski z rąk doradcy prezydenta RP odebrał bratanek ks. mjr. Józefa Króla, Janusz Król. Upamiętnienie powstało we współpracy z Oddziałowym Biurem Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Krakowie. W uroczystości udział wziął dr Robert Piwko, naczelnik Delegatury IPN w Kielcach.

Józef Król – cichociemny w sutannie

Józef Król ur. 21 marca 1905 roku, zginął 17 kwietnia 1944 roku. Uczył się w gimnazjum w Jędrzejowie, klasę siódmą ukończył w Wąchocku. W 1927 roku uzyskał maturę w Gimnazjum Archidiecezjalnym w Wilnie. Wstąpił wówczas do Archidiecezjalnego Seminarium Duchownego w Wilnie i tam 4 czerwca 1933 roku został wyświęcony na kapłana.

Zmobilizowany do Wojska Polskiego 24 sierpnia 1939 roku, był kapelanem 23 Pułku Ułanów Grodzieńskich. Podczas II wojny światowej, w czasie kampanii 1939 roku, uczestniczył w działaniach pułku na linii Przedborz-Opoczno-Studzianna-lasy pod Przysuchą. Po rozbiciu pułku, 10 września, z grupą żołnierzy rozpoczął przemarsz w kierunku Rumunii. Tam, po przekroczeniu granicy, został internowany. Po kilku miesiącach zbiegł i przedostał się do Francji. Powołany do Wojska Polskiego, był kapelanem w obozie w Coëtquidan. 16 lutego 1940 roku mianowany kapelanem I półbrygady w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich. W jej składzie 23 kwietnia wyruszył do Norwegii. Uczestniczył m.in. w walkach o Narvik.

8 czerwca z brygadą wycofany z walk i przetransportowany do Bretanii. Po upadku Francji w tym miesiącu został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. W sierpniu objął funkcję kapelana batalionu strzelców podhalańskich w Szkocji, Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej wyjechał do Związku Sowieckiego. Był kapelanem polskiej Misji Wojskowej i delegatem Biskupa Polowego, a później był zastępcą szefa duszpasterstwa Armii Polskiej w ZSSR. Po opuszczeniu Związku Sowieckiego został mianowany m.in. kapelanem obozu uchodźców w Kermanszach w Persji. 20 sierpnia 1943 roku był mianowany zastępcą szefa duszpasterstwa 2 Korpusu Polskiego, natomiast 14 stycznia 1944 roku zgłosił się do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza z prośbą o przydział do pracy w kraju. Jako pierwszy kapelan przeszedł szkolenie cichociemnych.

Zginął 17 kwietnia 1944 roku w następstwie awarii samolotu po jego starcie z lotniska w Kornwalii do Gibraltaru i Włoch. Jest pochowany na Cmentarzu Brookwood pod Londynem (źródło: ordynariat.wp.mil.pl)